نه مرادم،

نه مريدم،

نه پيامم،

نه كلامم،

نه سلامم،

نه عليكم،

نه سپيدم،

نه سياهم،

نه چنانم كه تو گوئي،

نه چنينم كه تو خواني،

نه آنگونه كه گفتند و شنيدي،

نه سماعم،

نه زمينم،

نه به زنجير كسي بسته و برده دينم،

نه سرابم،

نه براي دل تنهايي تو جام شرابم،

نه گرفتار و اسيرم،

نه حقيرم،

نه فرستاده پيرم،

نه بهر خانقه و مسجد و ميخانه فقيرم،

نه جهنم، نه بهشتم،

نه چنين است سرنوشتم،

اين سخن را من از امروز نه گفتم، نه نوشتم،

بلكه از صبح ازل با قلم نور نوشتم،

حقيقت نه به رنگ است و نه بو،

نه به هاي است و نه هو،

نه به اين است و نه او،

نه به جام است و سبو،

گر به اين نقطه رسيدي به تو سربسته و در پرده بگويم،

تا كسي نشنود اين راز گهر بار جهان را،

آنچه گفتند و سرودند،

تو آني،

خود تو جان جهاني،

گر نهاني و عياني،

تو هماني كه همه عمر بدنبال خودت نعره زناني،

تو نداني كه خود آن نقطه عشقي،

تو اسرار نهاني،

همه جا تو،

نه يك جاي،

نه يك پاي،

همه اي،

با همه اي،

هم همه اي،

تو سكوتي،

تو خود باغ بهشتي،

ملكوتي،

تو بخود آمده از فلسفه چون و چرايي،

به تو سوگند كه اين راز شنيدي و نترسيدي و بيدار شدي،

در همه افلاك خدائي،

نه كه جزئي،

نه كه چون آب در اندام بسوئي،

خود اوئي،

بخودآي،

تا به در خانه متروكه هر عابد و زاهد ننشيني و بجز روشني و شعشعه پرتو خود هيچ نبيني و گل وصل نچيني

به خود

دوستای گلم مجبور به جابجایی شهرمون شدیم، توی اولین فرصت میام به همتون سر می زنم

  RSS